Etmenin
genel özellikleri :
Rhizopus stolonifer (Ehrenb.:Fr.) Vuill. (syn.: Rhizopus nigricans
Ehrenb.) fungal çürüklük etmeni olup, aşırı nemli ortamlarda her
yerde görülebilir. Mevcut olduğu ortamlarda bir çok ürüne, özelikle
depolama koşullarında zarar verebilir. Özellikle ürünlerde zararlanma
ya da böcek zararı varsa ve toprak sıcaklıkları 30-40° C' ye ulaşınca
hastalık daha fazla ortaya çıkabilir. Hastalık etmeni dah serin olan
14-16° C gibi sıcaklıklarda da görülür. Hastalık iki farklı tipi yaygın
olarak görülmektedir, bunlar; Rhizopus arrhizos ve Rhizopus stolonifer'
dir.
Fungusun Rhizoid diye adlandırılan bir yapısı hastalığın her iki formunda
da görülür. Rhizoid kök görünümünü ve fonksiyonuna benzeyen bir yapıdır,
ama iletim dokularına sahip değildir. Bazı fungus ve algler tarafından
su, besin ve gıdalarını almak için kulanılmaktadır. Her iki fungal etmen
arasındaki farklılık Rhizopus stolonifer çok iyi gelişmiş bir
rhiziod oluştururken diğerinde bu organ daha az gelişmiştir. Her iki
fungal etmen de sporongia olarak adlandırılan (spor üretme organı) oluştururlar
ve bunlar dairemsi olup, başlangıçta beyazken daha sonra koyu bir renk
almaktadırlar ve binlerce gri kahverengi sporlar üretmektedirler. Her
iki etmen de zayıf bir parazittir, ürünler iyi gelişmediğinde, zarar
gördüğünde ya da aşırı nem ortamda bulunuyorsa hastalık yapabilirler.
Belirtileri:
Hastalık etmeni çileklerde çok yaygın ve depo ve taşımasırısında ortaya
çıkabilen tahripkar bir hastalık etmenidir. Hastalık etmeninin belirtilieri
çok karekteristiktir ve diğer meyve çürüklük temenleri tarafından oluşan
hastalık belirtileri ile karıştırmak zordur. İnfektelenen meyvelerin
renkleri ilk önce değişmeden kalır. Daha sonra ise meyve rengi açık
kahverengiye dönmektedir. Meyveler yumuşak ve sulumsu olur ve zamanla
meyvenin genellinde akıntı olacak şekilde bir akıntı meydana gelir.
Çürümüş meyveler ve özellikle paketlenmiş meyveler üzerinde siyah spor
üreten yapıları içeren pamuksu bir tabaka oluşur. fungal etmen sadece
yaralanmış ve hasrlanmış bitkileri infete etmektedir.

Mücadelesi:
Kültürel Mücadele:
1.
Hastalıktan ari ve sertifikalı yumruların kullanımı.
2. Bitkileri dikaktli sulamalı ve aşırı su ve nem oluşumundan
kaçınılmalı.
3. Böcek zararlanmalırını engellemek için böcek zararlarına karşı
etkin bir mücadele uygulanmalı.
4. Depolama koşullarının iyileştirilmesi.
Kimyasal Mücadele:
Genelde diğer hastalık etmenleri ile yapılan mücadele yeterlidir.